వర్షపు నీరు పూర్తిగా శుద్ధమైనది కాదు. వాతావరణంలో ఉన్న కార్బన్ డయాక్సైడ్‌ను గ్రహించడం వల్ల అది స్వల్ప ఆమ్ల గుణం పొందుతుంది. ఈ నీరు భూమిపై పడిన తర్వాత రాళ్లను, నేలను క్రమంగా కరిగిస్తుంది. ఈ ప్రక్రియను శాస్త్రవేత్తలు రాక్ వెదరింగ్ అని పిలుస్తారు.

రాళ్లు కరుగుతున్న సమయంలో సోడియం, క్లోరైడ్ వంటి ఖనిజాలు నీటిలో కలుస్తాయి. ఈ ఖనిజాలతో కూడిన నీరు వాగులు, నదుల ద్వారా చివరకు సముద్రానికి చేరుతుంది. ఇలా ప్రతి రోజు కొద్దికొద్దిగా లవణాలు సముద్రంలో చేరుతూనే ఉంటాయి.

ఒక సంవత్సరం పరంగా చూస్తే ఈ లవణాల పరిమాణం తక్కువగా అనిపించవచ్చు. అయితే ఈ ప్రక్రియ కోట్ల సంవత్సరాలుగా కొనసాగుతోంది. ఫలితంగా సముద్రం ఒక భారీ నిల్వ కేంద్రంలా మారి, లవణాలు అక్కడే పేరుకుపోతున్నాయి.

నదుల నీటిలో కూడా కొంతమేర లవణాలు ఉంటాయి. కానీ అవి నిరంతరం ప్రవహిస్తుంటాయి కాబట్టి ఖనిజాలు అధిక సాంద్రతలో నిల్వ ఉండవు. ప్రవాహం ఉండటం వల్ల నదుల నీరు తీయగా అనిపిస్తుంది.

సముద్రం మాత్రం అన్ని నదుల తుది గమ్యం. నదులు తెచ్చిన ఖనిజాలు అక్కడే చేరి నిల్వ అవుతాయి. సముద్రపు నీరు బయటకు వెళ్లే మార్గం ప్రధానంగా ఆవిరి రూపంలోనే ఉంటుంది. అందువల్ల లవణాలు సముద్రంలోనే మిగిలిపోతాయి.

సూర్యుడి ఉష్ణతతో సముద్రపు నీరు ఆవిరై మేఘాలుగా మారుతుంది. కానీ ఆవిరి అయ్యేది కేవలం నీరే. ఉప్పు, ఖనిజాలు ఆవిరి కావు. అందుకే వర్షం రూపంలో పడే నీరు తీయగా ఉంటుంది.

లక్షల ఏళ్లుగా కొనసాగుతున్న ఈ జలచక్రం వల్ల సముద్రంలో ఉప్పుదనం పెరిగింది. అదే సమయంలో ప్రవహించే నదుల నీరు తాజాగా, తీయగా ఉండటానికి ఇదే ప్రధాన కారణం.